ADAPTACJA ZAWODOWA - Wydział Doboru KWP w Łodzi

63 służby, które zmieniają człowieka – jak naprawdę wygląda adaptacja zawodowa policjanta

Wyobraź sobie pierwszy dzień w „nowej pracy”. Nowe twarze, stres, masa informacji. A teraz dodaj do tego mundur, odpowiedzialność za bezpieczeństwo ludzi i sytuacje, których nie da się przewidzieć. Tak właśnie zaczyna się służba przygotowawcza policjanta — a jej kluczowym elementem są 63 służby w Oddziale Prewencji Policji. To nie formalność. To intensywna szkoła życia.

Czym w ogóle jest ta adaptacja?

To okres, w którym młody policjant przestaje być „osobą po kursie”, a zaczyna być funkcjonariuszem w realnym świecie. Wiedza z sali wykładowej nagle spotyka się z rzeczywistością ulicy. I tu szybko wychodzi na jaw jedno: teoria to dopiero początek.

Adaptacja to zaplanowany proces wdrożenia w zawód. Nie chodzi o „odbębnienie godzin”, ale o nauczenie reagowania pod presją, pracy w zespole i podejmowania decyzji, kiedy nie ma czasu na zastanawianie się pięć minut.

Dlaczego właśnie Oddział Prewencji?

Bo to najbardziej dynamiczne środowisko na start. Tu dzieje się dużo i szybko. Policjant nie trafia od razu za biurko ani do spokojnej dzielnicy. Wchodzi w służbę tam, gdzie:

• zabezpiecza się imprezy masowe,
• patroluje się ulice w rejonach o większym zagrożeniu,
• reaguje na nagłe zdarzenia,
• wspiera inne jednostki w trudnych sytuacjach.

To daje ogromne doświadczenie w krótkim czasie. Każda służba to inna historia, inni ludzie, inne wyzwania.

Jak wygląda taka służba w praktyce?

Nie ma dwóch identycznych dni. Jednego dnia patrol, drugiego zabezpieczenie wydarzenia sportowego, innym razem działania w nocy. Policjant uczy się:

• kontaktu z ludźmi w stresie i emocjach,
• opanowania, gdy ktoś jest agresywny,
• pracy w szyku i pełnej współpracy z zespołem,
• przestrzegania procedur nawet wtedy, gdy jest presja czasu.

I bardzo ważne — uczy się też pokory. Bo szybko okazuje się, że pewność siebie z kursu zderza się z prawdziwymi sytuacjami. Tu nie chodzi o popisy. Chodzi o bezpieczeństwo — swoje, kolegów i obywateli.

Kto pilnuje, żeby to miało sens?

Młody policjant nie jest rzucony na głęboką wodę sam. Towarzyszą mu doświadczeni funkcjonariusze. Obserwują, podpowiadają, korygują błędy. Czasem ostro, bo w tej pracy błędy kosztują dużo więcej niż zła ocena w szkole.

To trochę jak sport drużynowy: jeśli jeden zawiedzie, problem ma cała grupa.

Co zmieniają te 63 służby?

Bardziej niż przepisy — mentalność.

Po tym czasie policjant:

• lepiej kontroluje stres,
• szybciej ocenia sytuację,
• rozumie, że komunikacja jest często ważniejsza niż siła,
• wie, jak działa zespół w praktyce, nie w teorii.

Znika naiwne wyobrażenie o zawodzie z filmów. Pojawia się realizm i odpowiedzialność.

Najtrudniejsze momenty

Nie są nimi widowiskowe akcje. Najcięższe bywają:

• długie nocne służby,
• zmęczenie,
• presja psychiczna,
• świadomość, że każda decyzja może mieć konsekwencje.

Tu wychodzi charakter. Nie każdy daje radę — i to też jest część tej drogi.

Po co to wszystko?

Bo policjant ma być gotowy na sytuacje, których nie da się zaplanować. Te 63 służby to bufor bezpieczeństwa między szkoleniem a pełną samodzielnością. Dzięki nim młody funkcjonariusz nie uczy się zawodu kosztem obywateli — tylko pod okiem ludzi, którzy przeszli to wcześniej.

Adaptacja zawodowa w Oddziale Prewencji to nie „okres próbny”. To intensywne wejście w realia służby, policjant nie jest już „nowy”. Jest kimś, kto przeszedł pierwszą prawdziwą próbę. A w tym zawodzie to dopiero początek drogi.